1945 yılının Aralık ayında kendilerine dinlenecek yer arayan iki kardeş, Yukarı Mısır'da, Hamra Dom bölgesindeki bir mağarada papirüslerle dolu bir testi bulurlar. Kanun gereğince yetkilileri uyarmak yerine papirüsleri birer birer antika pazarında satmaya karar verirler, böylece hükümetin dikkatini çekmeyeceklerdir. Anneleriyse "kötü güçler"den korkarak yeni keşfedilen papirüslerin bir kısmını yakar. Diğer el yazmaları da birer birer karaborsaya düşer. Bine yakın sayfadan oluşan Elyazmaları bugün Kahire'de bir arada bulunmaktadır.
Coelho,bu kez bize tarihin sayfalarından, üç büyük din için de kutsal olan Kudüs'ün Haçlılar tarafından işgalinin arifesinden sesleniyor. Yerel halk arasında Kıpti diye anılan bir adam her yaştan ve inançtan insanları şehir meydanına toplar ve onların hayatta karşılaştıkları zorlukları nasıl alt etmeleri ve onlardan nasıl dersler çıkarmaları gerektiğini bilgece anlatır. Savaş bu kadar yakındayken esas olan insanın bugüne kadar tattığı sevgiler, acılar ve kayıplardır, insanın varolmasındaki anlamdır der Kıpti...
"Ve sevgiyi, kaybı, yenilgiyi, yalnızlığı sordular ona. Korkuyu, sadakati, cinselliği, geleceği ve kaderi; ona kendilerini nasıl bulacaklarını sordular. Hayatın içinden gelen, cevapları binyıllar boyu değişmeden kalan soruları sordular ona. Düşmanları beklerken, halk bir meydanda toplandi ve sordu. Ve Kıpti, onlara cevap verdi."
"Esheen asli"; o cevaplar hepimiz için...
